• Darmowa dostawa do multimarketu
  • 30 dni na zwrot
  • 15.000 produktów do wyboru

Jak kłaść płytki krok po kroku?

Jak położyć płytki

Jak kłaść płytki krok po kroku?

Odnawianie kuchni lub łazienki może okazać się dużym przedsięwzięciem. Szczególnie jeśli decydujesz się na układanie płytek na podłodze i na ścianie. To praktyczne i wygodne w użytkowaniu wykończenie ułatwia sprzątanie, gwarantuje odporność na wilgoć i zapewnia długotrwały ładny wygląd pomieszczeń. Wymaga jednak znajomości technik układania i fugowania płytek. Dowiedz się, jak robić to poprawnie. Upewnij się jakie akcesoria będą ci potrzebne i z jakimi płytkami najłatwiej się pracuje. Sprawdź jak równo położyć i dobrze zafugować płytki oraz jak usuwać stare fugi i dobierać kolor nowych do glazury i terakoty.

 

Rodzaje płytek podłogowych – czym różni się układanie glazury, terakoty, gresu i płytek kamiennych

Jeśli planujesz położyć nowe płytki w kuchni lub łazience, powinieneś zacząć od wybrania ich rodzaju. W zależności od kształtu, grubości i jakości płytek, proces układania może się znacząco różnić i sprawić ci mniejszy, bądź większy kłopot.

 

terakota

Najsprawniej powinno ci pójść samodzielne układanie terakoty. Płytki tego typu są lekkie i cienkie (około 6-8 mm), a więc łatwiej przytniesz i dopasujesz je do skosu ściany, czy niewymiarowej powierzchni. By dociąć płytki terakotowe, wystarczy ci zwykła ręczna przecinarka lub pilarka. Terakota jest też stosunkowo tania i wytrzymała. Ma sporą odporność na obciążenia i uszkodzenia mechaniczne. Może się jednak wyszczerbić lub popękać, gdy upuścisz na nią coś ciężkiego.

 

gres

Znacznie odporniejszy od terakoty jestgres. Według skali Mohsa, mierzącej twardość surowców, niektóre jego odmiany są tylko o jeden stopień mniej wytrzymałe niż diament. Dla ciebie niestety oznacza to większą trudność w układaniu płytek gresowych. Do ich przycinania będziesz potrzebować odpowiednich narzędzi. Zalecane są głównie maszyny elektryczne z wysokiej jakości tarczami tnącymi. Akcesoria o słabej mocy lub nieumiejętne ręczne cięcie płytek może spowodować odpryski i zniszczenie gresu. Warto więc zainwestować w narzędzia wysokiej klasy.

 

Gres występuje też w dwóch odmianach – szkliwionej lub naturalnej. Ta pierwsza z wyglądu przypomina nieco terakotę i może mieć dowolnie zdobioną powierzchnię. Druga jest jednorodna i bardziej odporna na odbarwianie. Jeśli ją wybierzesz, możesz być pewny, że zachowa swój kolor na długie lata.

 

kamień

Jeszcze innym rodzajem wykończenia podłogowego są płytki kamienne. Możesz wybrać droższy kamień naturalny lub tańszy konglomerat (płytkę z mieszanek żywicy poliestrowej, włókien szklanych, mielonego kamienia, gresu, czasem również z dodatkiem piasku). Ten drugi zachowuje wszelkie właściwości kamienia, a dodatkowo jest nienasiąkliwy, dzięki czemu trudniej się plami. Można go jednak łatwo uszkodzić, stosując myjące środki zasadowe (choćby niektóre detergenty do usuwania tłuszczu).

Kamień naturalny jest odporniejszy na detergenty. Ma też niską ścieralność. Wymaga jednak specjalnej pielęgnacji. Jeśli nie będziesz go impregnować, może się łatwiej plamić.

Płytki kamienne są też znacznie grubsze niż glazura i terakota (1-2 cm grubości), więc nie nadają się do pomieszczeń o niskich sufitach, gdyż jeszcze bardziej zmniejszą przestrzeń. Dużo trudniej jest je przyciąć. Potrzeba do tego szlifierki kątowej lub frezarki do płytek. Obsługa takich elektronarzędzi będzie wymagała od ciebie dodatkowej wiedzy i wprawy. Warto więc byś rozważył zatrudnienie fachowca.

 

glazura

Jeśli chodzi o płytki naścienne, czyli glazurę – możesz wybierać z mnóstwa dostępnych kolorów, kształtów i wzorów. Możesz zdecydować się zarówno na płytki wielkoformatowe(tworzące duże, gładkie tafle), jak i modułowe(pozwalające na ułożenie mozaiki). Pamiętaj jednak, że im mniejsze elementy wybierzesz, tym trudniejsza będzie praca. Układanie miniaturowych kafelków wymaga więcej czasu oraz zachowania dużej precyzji. Możesz nieznacznie ułatwić sobie pracę, wybierając zestawy płytek połączonych ze sobą siatką lub specjalnym papierem. To pozwoli ci na układanie większych płatów gotowych kompozycji.

Kształt, wielkość i rodzaj płytek glazurniczych nie ma większego znaczenia, jeśli chodzi o ich przycinanie. Zrobisz to z łatwością nawet narzędziami ręcznymi, choćby zwykłym przecinakiem lub szczypcami glazurniczymi. Docinanie kafelków może jednak wymagać trochę wprawy – glazura jest delikatniejsza od innych rodzajów płytek i może pękać przy zbyt dużym nacisku. 

Jeśli chodzi o samo układanie, z glazurą pracuje się najłatwiej. Dlatego też wiele osób decyduje się na położenie jej nie tylko na ścianach, ale i na podłodze. W tym wypadku należy wybrać tak zwane płytki uniwersalne. Są bardziej wytrzymałe i mniej śliskie niż klasyczne kafelki naścienne, dzięki czemu można po nich chodzić bez obawy o niszczenie się podłogi.

 Rodzaje płytek podłogowych

 

Kleje, grunty, fugi i akcesoria do układania płytek

Gdy wybierzesz płytki i kupisz odpowiednie narzędzie do ich docinania, musisz dokupić jeszcze kilka innych istotnych akcesoriów:

 

środek gruntujący i szpachelka

Grunt pomoże przystosować podłoże do przyklejenia kafelków. Do rozprowadzania masy po ścianie potrzebna ci będzie także szpachelka. Jeśli nie masz żadnej w domowym warsztacie, dokup taką o prostokątnym kształcie i dużej powierzchni. Dzięki temu łatwiej równomiernie rozprowadzisz grunt po ścianie.

 

Klej lub zaprawa oraz akcesoria do ich nakładania

Następny krok to dobranie kleju lub zaprawy. Ten pierwszy nakłada się za pomocą specjalnego pistoletu (dozownika) klejowego. Zaprawę rozrabia się z wodą i rozsmarowuje za pomocą pacy z ząbkami. Rodzaj substancji klejącej powinien być dopasowany do rodzaju płytek, jakie zamierzasz układać. Do niedużych kafelków gresowych, mozaiki, glazury i terakoty wybierz elastyczną zaprawę. Do płyt wielkoformatowych odpowiedni będzie klej o wysokiej przyczepności (klasa C2 S1 lub C2 S2), a do kamienia klej szybkowiążący.

 

Poziomica lub sznur traserski

Pomogą w wyznaczeniu prostych linii, wzdłuż których ułożysz kafelki. Poziomica przyda się także w sprawdzeniu, czy położone płytki tworzą równą płaszczyznę i czy przy układaniu nie powstały żadne niepożądane wzniesienia lub dołki.

 

Krzyżaki, fuga i inne akcesoria do fugowania

Krzyżaki pozwolą zachować równe odstępy między płytkami. Do nakładania przyda się też fugówka, czyli rodzaj szpachelki, którą łatwo rozprowadzisz masę po ścianie lub podłodze. Nie zapomnij także o gąbce do fug. Będzie ci potrzebna do zebrania nadmiaru masy i wygładzenia spojeń, a także przemycia zabrudzonych kafelków.

Sama fugę, czyli masa do wypełniania przerw między kafelkami, możesz kupić w dowolnym kolorze. Musi być jednak dobrze dobrana do rodzaju płytek, jakie zamierzasz kłaść, i miejsca, w jakim będą one położone. Płytki zewnętrzne wymagają zupełnie innej fugi niż np. te do kuchni. Kafelki łazienkowe z kolei są narażone na stałą wilgoć, więc również będą potrzebować innego wypełnienia niż płytki w korytarzu.

 

 rodzaje fug

 

Układanie płytek na ścianie krok po kroku

Powinieneś zacząć od przygotowania podłoża. Glazurę można układać wyłącznie na suchej, równej, niepylącej, czystej i odtłuszczonej ścianie. Inaczej poszczególne elementy mogą odpadać lub odstawać. W tym celu na samym początku powinieneś zagruntować ścianę.  

Jeśli urządzasz nowe, dopiero co kupione mieszkanie prawdopodobnie wystarczy przetarcie jej i oczyszczenie z kurzu przed położeniem gruntu. Jeśli jednak odnawiasz stare lokum, zbijałeś poprzednie kafelki, zrywałeś tapetę lub okleinę, będziesz musiał odpowiednio przygotować powierzchnię przed położeniem środka gruntującego. Pozostałości klejów, farb i tapet pod gruntem mogą spowodować złe przyswojenie się gruntu. Usuń też wszystkie kruszące się i łuszczące warstwy tynku. Jeśli od tego na ścianie pojawią się wgłębienia lub otwory, przed położeniem środka gruntującego dodatkowo otynkuj i wyrównaj ścianę. 

Gdy wyrównasz i zagruntujesz powierzchnię, połóż wybraną zaprawę klejową. W zależności od marki może ona wymagać dolania mniejszej, bądź większej ilości wody. Warto byś sprawdził, jaka ilość jest potrzebna i dokładnie odmierzył płyn. Przedozowanie wody może znacznie wydłużyć czas wiązania lub pogorszyć właściwości substancji klejącej (na przykład osłabić przyczepność).

Zaprawę możesz wymieszać szpachelką. Samo rozprowadzanie masy powinno się jednak odbywać za pomocą pacy z zębami. Tym samym narzędziem należy nakładać niewielką ilość substancji klejącej na płytki. Smarując obie powierzchnie klejone (glazurę i ścianę), zapobiegniesz podciekaniu wody i ułatwisz wiązanie zaprawy. Tak samo należy postępować z klejem. Warto pamiętać, aby linie, jakie tworzy paca z ząbkami układały się na płytkach pionowo, a na ścianie poziomo lub odwrotnie. Zapewni to większą trwałość i lepszą przyczepność.

Zanim jednak zaczniesz przyklejać płytki na pionową powierzchnię, ułóż je sobie na sucho, tak by potem nie pomylić się przy rozplanowywaniu wzoru. Sprawdź też, czy po dodaniu krzyżaków (określających szerokość odstępów na fugi) wszystkie płytki zmieszczą się na wybranej ścianie. Być może będziesz musiał przyciąć część elementów. Jeśli tak, zaplanuj ułożenie przyciętych elementów w taki sposób, by znalazły się u dołu ściany lub przy jej styku z drugą ścianą. Tam będą mniej widoczne. Najczęstszą pomyłką jest rozpoczynanie klejenia glazury od dolnych brzegów ścian. Wówczas istnieje niebezpieczeństwo, że pzycięte elementy znajdą się na górze lub pośrodku ściany, gdzie będą bardzo widoczne i nieestetyczne.

Innym popularnym błędem przy pierwszym układaniu glazury jest kupowanie ilości płytek bez żadnego zapasu. Pamiętaj, że przy przecinaniu glazura może pęknąć lub się wyszczerbić. Zabezpiecz się na wypadek takich problemów i kup trochę więcej materiału. Jeśli kilka płytek zostanie, nie wyrzucaj ich. Może się zdarzyć, że w czasie użytkowania jakiś kafelek zostanie mechanicznie uszkodzony. Wtedy nie będziesz musiał skuwać całej ściany i robić kolejnego generalnego remontu, a jedynie wymienisz zniszczony element na nowy.

Oczywiście możesz mieć też problem z tym, jak równo położyć płytki. Przede wszystkim korzystaj z poziomicy. Wyznacz za jej pomocą równą, prostopadłą do podłogi linię. Możesz ułatwić sobie pracę, oznaczając ją za pomocą sznura traserskiego. Sznur, podobnie jak miarka, zamknięty jest w obudowie, z której jest wysuwany. Ma zwykle około 30 metrów długości i pozwala na szybkie oznaczenie całej linii płytek od podłogi do sufitu. Jeśli jednak obawiasz się, że sznurek się zerwie, możesz po prostu odrysować linie od poziomicy bezpośrednio na ścianie. 

Poziomica jest niezbędna także do korygowania nierówności. Powinieneś co jakiś czas przykładać ją do powierzchni już ułożonych płytek i sprawdzać, czy tworzą one taflę bez wgłębień i wypukłości. Jeśli pozostawisz nierówną płaszczyznę, twój błąd będzie bardzo zauważalny. Odstające elementy będą też narażone na wyszczerbianie i szybsze zniszczenie.

 

Układanie płytek na podłodze 

Kładzenie płytek na podłodze również wymaga dokładnego oczyszczenia powierzchni z pyłu, poprzedniej okleiny i pozostałości klejów. Ewentualne ubytki w jej płaszczyźnie powinieneś dodatkowo wyrównać masą szpachlową.

Po jej wyschnięciu, będziesz mógł położyć na podłogę grunt, a następnie zacząć przyklejać terakotę, gres lub kamień. Metody postępowania są bardzo podobne do tych dotyczących powierzchni pionowych: zaprawę rozprowadza się pacą z ząbkami i smaruje nią także każdą płytkę (dla lepszej przyczepności).

Pomiędzy każdym elementem należy pozostawić odstęp na fugę. Nie trzeba ich odmierzać. Wystarczy dobrać w sklepie odpowiednie krzyżaki do fugowania. To one będą wyznaczały szerokość przerw między płytkami.

Po położeniu kilku płytek należy postawić na nich poziomicę i skontrolować, czy układają się równo. Błędy będą wyczuwalne pod stopami.

Częstym problemem osób, które po raz pierwszy kładą kafelki, jest odpowiednie rozplanowanie płytek na podłodze. Nie należy ich układać od brzegów pomieszczenia ani jego wejścia. Najlepiej wyglądają, gdy stosuje się tak zwaną metodę równoległą, czyli symetryczne rozmieszczanie elementów od środka pomieszczenia.

By rozmieścić kafelki metodą równoległą, musisz najpierw wyznaczyć środek powierzchni, na których będziesz je układać. W tym celu zmierz ściany i zaznacz połowę każdej z nich (jeśli w pokoju są wykrojone wnęki, zignoruj je). Następnie połącz przeciwległe punkty sznurkiem lub narysuj linie przechodzące przez pokój. W miejscu przecięcia się prostych znajdzie się centralny punkt pomieszczenia.

Przed położeniem płytek upewnij się, czy pomiary były wykonane poprawnie. Jeśli wszystko będzie się zgadzało, zacznij układanie płytek. Umieszczaj kafelki od środka, wzdłuż wyznaczonych linii pomocniczych. Ważne byś dodawał elementy raz po prawej, raz po lewej stronie centralnej płytki. Dzięki temu zachowasz odpowiednią symetrię. Ewentualne przycięte płytki będą się znajdowały przy równoległych ścianach i zachowają identyczną grubość.

Przed przyklejeniem płytek warto wykonać ułożenie testowe i upewnić się, czy docinki nie będą na przykład wielkości połowy płytki. Wtedy można się obyć bez przycinania. Wystarczy odpowiednio przesunąć ułożenie kafelków. 

Plan układania płytek może być też bardzo pomocny przy dwukolorowych szachownicach i bardziej skomplikowanych wzorach podłogowych. Warto rozrysować go na kartce w kratkę (każda kratka może być oddzielnym kafelkiem), by później nie pomylić się przy ostatecznym rozmieszczaniu.

 

Układanie płytek na schodach krok po kroku

Płytki są świetnym pomysłem na podłogę w korytarzach, holach i na schodach. Ułatwiają utrzymanie porządku i gwarantują solidne wykończenie.

By ułożyć płytki na stopniach, musisz najpierw oczyścić schody. Dokładnie je odkurz, pozbądź się piasku i pyłu. Sprawdź też, czy powierzchnie są równe i nie występują na nich żadne szczeliny. Jeśli zauważysz pęknięcia, zwilż je i wypełnij masą cementową.

Następnie dokładnie zagruntuj całą powierzchnię. To zwiększy przyczepność płytek. Możesz zastosować też specjalną masę hydrolokacyjną, by mieć pewność, że kafelki nie będą podciekać wodą. To szczególnie istotne przy schodach wychodzących na zewnątrz. Pamiętaj też, by kafelków na schodach zewnętrznych nie układać na mrozie. Temperatura nie powinna być mniejsza niż 5 stopni Celsjusza. 

Zanim rozpoczniesz układanie płytek, zamocuj tak zwany profil dylatacyjny (listwę przejściową) w miejscu, gdzie stopnie stykają się ze ścianą. Będzie ona kompresować ruchy posadzki i zapobiegnie pękaniu tynku na ścianie. Zabezpieczy ją także przed podciekaniem wodą. 

Układanie płytek rozpocznij od góry schodów. Jako pierwsze umieść płytki na podstopniach, a dopiero później kładź elementy na powierzchnię stopni. Zaprawę klejową na podłożu i kafelku rozprowadzaj pacą z ząbkami. Po ułożeniu każdą płytkę dociśnij i delikatnie poprzesuwaj do momentu idealnego zakotwiczenia się w masie. To ważne szczególnie przy schodach zewnętrznych, gdyż eliminuje wolną przestrzeń, która może wpływać na ich szybsze uszkadzanie się pod wpływem warunków atmosferycznych.

Umieszczając płytki na schodach, również nie możesz zapomnieć o pozostawianiu przerw na fugi. By były równe, zastosuj krzyżaki dystansowe.

 

Fugowanie płytek  

Gdy położysz już płytki na ścianie, schodach lub podłodze, możesz przejść do ostatniego etapu prac – fugowania. Polega ono na wypełnieniu przerw między kafelkami specjalnym preparatem nazywanym fugą. Produkt rozrabia się według proporcji podanych na opakowaniu, zawsze wsypując proszek do wody (a nie wlewając wodę do proszku). Po przygotowaniu rozsmarowuje się go na powierzchni kafelków za pomocą szpachelki i gumowej pacy.

Fugowanie możesz rozpocząć dopiero po upływie 24 godzin od położenia samych płytek. Tyle bowiem trwa wiązanie kleju i jego prawidłowe wysychanie.

Przed wypełnieniem otworów między kafelkami musisz także odpowiednio przygotować powierzchnię – wyjąć krzyżaki dystansowe i okurzyć szczeliny między płytkami. Ta ostatnia czynność zapewni fudze odpowiednią przyczepność. Pamiętaj również o delikatnym zwilżeniu krawędzi płytek przed umieszczeniem między nimi fugi. Dzięki temu schnąca masa nie, będzie pękać.

 

Fuguj podłogę partiami, po 3-4 m2na raz, tak by mieć pod kontrolą schnięcie spoiny. Po około 10 minutach od wypełnienia szczelin masa podeschnie na tyle, że będziesz mógł ją wygładzić i wyrównać wilgotną gąbką. Zapewni to ładniejsze i bardziej szczelne wykończenie. Nie zapomnij też o myciu ubrudzonych fugą płytek na bieżąco. Późniejsze zeskrobywanie spoiny może spowodować porysowanie ich powierzchni.

 

 

Jaka fuga do białych i jasnych płytek, a jaka do czarnych i ciemnych płytek?

Kolor fugi ma duży wpływ na ostateczny efekt, jaki osiągniesz na ścianie lub podłodze. Jeśli będzie miała podobną barwę do kafelków, zleje się z nimi, tworząc jednolitą taflę. Jeśli będzie kontrastowa, podkreśli ich strukturę, ale również uwydatni ewentualne błędy.

Do jednolitych białych i jasnych płytek często używa się ciemniejszych fug. Dzięki temu całość nabiera charakteru. Ciemniejsza spoina gwarantuje też łatwiejsze utrzymanie w czystości przerw między kafelkami. Pamiętaj, że to właśnie w tych otworach zbiera się najwięcej brudu. Jeśli chcesz odłożyć w czasie następny remont, wybierz ciemniejszą i łatwiejsza w utrzymaniu w czystości fugę.

Jeśli wybrane przez ciebie kafelki są jasne, ale mają wzór, nie stosuj jednak kontrastowego koloru spoiny. Może ona odwracać uwagę od ozdobnej formy płytek i kłócić się z ich wyrazem. Podobnie jest z ciemnymi płytkami ze wzorem. Do nich także nie stosuj kontrastowej fugi. Postaw na coś w podobnej barwie, by wydobyć ozdobny charakter samych kafelków.

Do czarnych i ciemnych jednolitych kafelków wybierz jasną fugę. Optycznie rozjaśni i powiększy pomieszczenie. Biała fuga doskonale nada się także do wykończenia mozaik. Ładnie podkreśla ich kolory.

Przed pokryciem fugą całej ściany lub podłogi upewnij się, czy jesteś zadowolony z efektu. Mały fragment podłogi pokryj spoiną i odczekaj do jej zaschnięcia. Kolor fugi często zmienia się po jej wyschnięciu, co może dać inny efekt od zamierzonego. Jeśli uznasz, że połączenie jednak ci nie pasuje, będziesz mógł łatwo wydłubać ją spomiędzy płytek i przetestować inne zestawienie barw.

 

Czyszczenie fug – jak usunąć starą fugę

Fugi mają to do siebie, że szybko zbiera się na nich kamień i pleśń. Nawet jeśli będziesz starał się systematycznie je myć, po pewnym czasie i tak zaczną wyglądać nieestetycznie. Szczególnie szybko niszczeją wykończenia łazienki, gdzie wilgoć ma ciągły wpływ na spoiny. 

Warto więc nauczyć się wymieniać fugi. To stosunkowo łatwe, ale niestety dość żmudne zajęcie. Spoinę trzeba bowiem ręcznie wydłubać spomiędzy płytek. Służą do tego specjalne dwuostrzowe pilniki i noże. Bardziej doświadczeni majsterkowicze korzystają także z mikroszlifierek z odpowiednio dobranymi końcówkami frezującymi. Znacznie przyspieszają one pracę, ale wymagają też sporej zręczności. Elektronarzędziem łatwo jest wyszczerbić lub uszkodzić płytki.

Po wyskrobaniu i pozbyciu się starych fug będziesz mógł położyć w ich miejsce nową spoinę. Pamiętaj tylko o uprzednim, dokładnym odkurzeniu szczelin. To ważne, by pył i fragmenty wydłubanej masy nie zmieszały się z nową fugą. Jeśli do tego dojdzie, będzie się ona łatwo wykruszać.

Na stronie:

Mogą się przydać:

  • Nowa platforma silnikowa
  • Ergonomiczny kształt
  • Zoptymalizowany przepływ powietrza
219,-
  • Możliwość zamocowania do wszystkich rodzajów materiałów budowlanych
19,99