• Darmowa dostawa do multimarketu
  • 30 dni na zwrot
  • 15.000 produktów do wyboru

Jak zrobić domowy plac zabaw w ogrodzie do 100, 500 i 1000 zł

Plac zabaw

Jak zrobić domowy plac zabaw w ogrodzie do 100, 500 i 1000 zł

Przydomowy plac zabaw w ogrodzie to idealne rozwiązanie dla rodziców małych dzieci. Dzięki niemu maluchy mogą do woli bawić się na powietrzu, cały czas pozostając w zasięgu wzroku rodziców. Duża dostępność i rozmaitość sprzętów do zabawy pozwala przystosować przestrzeń dla najmłodszych tak, by była rozwijająca, różnorodna i przyjazna. Dodatkowo odpowiedni montaż urządzeń, nawierzchnia ochronna i ekologiczne materiały mogą uczynić domowy plac zabaw jeszcze bardziej bezpiecznym. Sprawdź, jak zaplanować i zrobić wymarzony plac zabaw krok po kroku. Dowiedz się, jak ograniczyć koszty, i zbudować plac zabaw za 1000, 500, a nawet 100 zł.

 

Czym wyłożyć plac zabaw dla dzieci

Wybór bezpiecznej nawierzchni na plac zabaw powinien być podstawową kwestią, gdy planujemy zagospodarowanie ogrodu sprzętami do zabawy. Szczególnie jeśli mają to być drabinki, urządzenia do wspinania się lub wysokie domki. Pamiętajmy, że maluchy lubią eksperymentować, a jednocześnie nie potrafią jeszcze dobrze oceniać zagrożeń i ryzyka. Zamiast pilnować dzieci cały czas lub odbierać im prawo do poznawania świata na różne sposoby, lepiej odpowiednio wyłożyć przestrzeń na placu zabaw. Specjalna nawierzchnia pomoże zamortyzować upadki i uczyni zabawę znacznie bezpieczniejszą.

Plac zabaw można pokryć naturalnymi lub syntetycznymi środkami. Te pierwsze to:

  • trawa, 
  • piasek 
  • drobny żwirek. 

Gwarantują one jednak ograniczoną amortyzację i są skuteczne jedynie przy wysokościach swobodnego upadku nieprzekraczających 100 cm.

Przy nieco większych odległościach radzi się stosować nawierzchnie syntetyczne z poliuretanu i gumowego granulatu. Można je zamontować na dwa sposoby: 

  • układając specjalne płytki,
  • wylewając pełną nawierzchnię o określonym kształcie.

Pełna nawierzchnia jest gładka i jednorodna. Ulega wolniejszej eksploatacji i dłużej zachowuje ładny wygląd. Niestety wymienienie uszkodzonego fragmentu tafli wymaga wycięcia go z podłoża i uzupełnienia kolejną wylewką. Dużo łatwiej zastąpić zniszczone elementy, gdy wybierze się syntetyczne płytki.

Płytki łączy się za pomocą kołków montażowych lub przyczepia za pomocą odpowiedniego kleju. Demontaż i zmiana uszkodzonego fragmentu na nowy jest więc dość prosta. Wymiany mogą się zdarzać całkiem często. Warto zdawać sobie sprawę z tego, że dzieci mają tendencję do skubania brzegów płytek i uszkadzania ich. Przestrzeń może więc szybciej ulegać eksploatacji i z czasem wyglądać mniej estetycznie niż pełna wylewka. Ponadto w przerwach między elementami mogą zacząć wyrastać chwasty lub trawy, co też wpłynie na wygląd przestrzeni do zabawy.

Płytki mają jednak tę dodatkową zaletę, że występują w wielu kolorach i wzorach. Można wybrać fragmenty o kształcie puzzli, trójkątów, kwadratów lub prostokątów. Stworzyć kolorową szachownicę lub mozaikę i w ten sposób dodatkowo uatrakcyjnić przestrzeń placu zabaw. Co ciekawe, płytki poliuretanowe można pokryć sztuczną trawą. Zaletą takiego rozwiązania jest nie tylko jego estetyczność, ale i zwiększona wytrzymałość oraz dobra przepuszczalność wilgoci. Woda po opadach deszczu łatwo wsiąka w sztuczne runo i nie utrzymuje się na powierzchni placu zabaw.

 

Kiedy można nie układać specjalnej nawierzchni zabezpieczającej?

W miejscach, w których przestrzeń do zabawy jest wolna od urządzeń do wspinaczki czy zjeżdżania i dziecku nie grozi upadek z wysokości większej niż 60 cm, można nie układać żadnej specjalnej nawierzchni. Warto jednak zadbać, by podłoże było równe i stabilne oraz nie miało ostrych krawędzi.

Zdecydowanie odradza się stosowanie nawierzchni ceglastej i kamiennej. Gładki beton lub ubita ziemia są dopuszczalne, ale w razie upadku nie dadzą żadnej ochrony przed urazami.

 

Piaskownica w ogrodzie – jaki piasek wybrać do piaskownicy? 

Piasek może być nie tylko dobrą powierzchnią amortyzującą upadki, ale też wspaniałą przestrzenią do zabawy. Budowanie zamków, lepienie babek i kopanie dołków to proste zabawy, które zadziwiająco dobrze wpływają na rozwój integracji sensorycznej dziecka, ćwiczą chwytność dłoni i sprawność palców (która potem przyda się przy nauce pisania, rysowania i tworzenia prac plastycznych), nie mówiąc już o pobudzaniu świadomości przestrzennej i kreatywności maluchów. Takie zabawy wymagają jednak odpowiedniego surowca.

By piaskownica nadawała się do użytku, powinna mieć głębokość co najmniej 30-50 cm. Przy wymiarach około 180x180 cm będzie to oznaczało kupno mniej więcej 20-25 worków piasku (po 20 kg każdy).

Warto pamiętać, że piasek do piaskownicy nie powinien być zbyt sypki. Najlepiej więc kupić produkt dedykowany. Dobrze jest też zadbać o jakość i wybrać piasek z atestem Państwowego Zakładu Higieny. Będzie on niezanieczyszczony i bezpieczny dla dziecka.

 

Kiedy wymieniać piasek do piaskownicy?

Oczywiście po jakimś czasie każdy piasek ulegnie zabrudzeniu. Warto wymieniać go na nowy przynajmniej co pół roku. Szczególnie jesienią i wczesną wiosną zalegająca w ziemi wilgoć może tworzyć idealne warunki do rozwoju bakterii i drobnoustrojów.

 

Jak zabezpieczyć piaskownicę?

Warto pamiętać także o odpowiednim zabezpieczeniu przestrzeni do zabawy. Nawet jeśli rodzina nie posiada własnych zwierząt, dobrze jest ogrodzić piaskownicę lub zastosować dodatkowe przykrycie z folii czy plandeki. Dzikie koty lub bezpańskie psy mogą dostać się na posesję i zabrudzić piasek. W ich kale mogą znajdować się choćby bakterie salmonelli. Zatrucie nimi jest bardzo groźne szczególnie dla małych dzieci. Może prowadzić do hospitalizacji. 

Decydując się na plandekę lub osłonę foliową na piaskownicę, warto wybrać materiał niezbyt ciężki (by łatwo się zdejmował), ale jednocześnie nie za lekki (by nie rozerwał się lub nie podwiewał go wiatr). 

Można też kupić specjalną drewnianą obudowę na piaskownicę lub wykonać ją samodzielnie, zbijając kilka polakierowanych i zabezpieczonych przed wilgocią desek w odpowiednio duży prostokąt. Do ochrony drewna najlepiej jest wybrać impregnat odporny nie tylko na warunki atmosferyczne, ale i na promieniowanie UV. To zwiększy trwałość całej konstrukcji. Podczas budowy warto zastosować drewno sosnowe, które jest lekkie, ale trwałe i stosunkowo niedrogie. Taki materiał świetnie nada się nie tylko na obudowę, ale również do stworzenia samej ramy dla piaskownicy.

Planując samodzielne zbudowanie piaskownicy, należy pamiętać, że: 

  • przed zbiciem i lakierowaniem powinno się wygładzić drewno papierem ściernym,
  • dobrze jest też użyć odpowiednio dopasowanych wkrętów i gwoździ, które nie będą w żaden sposób wystawały poza deski. 

 Chodzi o to, by dziecko nie zraniło się przypadkiem podczas zabawy.

 

Huśtawka w ogrodzie – jak ją zabezpieczyć 

Przydomowy plac nie może obyć się również bez huśtawki. Bujanie działa stymulująco i rozwijająco na umysł dziecka. Ponadto przypomina maluchom o wrażeniu kołysania, które znają jeszcze z łona matki. Jest więc zarazem uspokajające.

Na rynku dostępne są i huśtawki: 

  • z pełnymi stelażami 
  • takie, które zaczepia się o konar drzewa 
  • takie, które mocuje się do sufitu. 

Przed wybraniem gałęzi lub powierzchni, na której zamontujemy bujane siedzisko, warto upewnić się, że wytrzyma ono wagę dziecka i całego sprzętu. Na zamontowanej huśtawce nie powinni też siadać dorośli. Ich ciężar może poluzować mocowania, które później mogą ulec całkowitemu uszkodzeniu w czasie użytkowania przez dziecko.

Wybierając nawierzchnię pod stelaż huśtawki, trzeba sprawdzić stabilność. Podłoże nie może być zbyt podmokłe ani nierówne. Ponadto nóżki konstrukcji z kotwicami (umieszczanymi pod ziemią) powinny być zabetonowane. Samo postawienie huśtawki, przysypanie stopek ziemią lub obłożenie stelaża kamykami nie zagwarantuje praktycznie żadnego bezpieczeństwa. Huśtawka może się nawet przewrócić, gdy skorzysta z niej dziecko o większej posturze lub bujanie będzie zbyt zamaszyste.

 

Jak dobrać huśtawkę do wieku dziecka?

Ważne jest także, by siedzisko było odpowiednio dobrane do wieku dziecka. Najmłodsze pociechy (od 6 miesiąca życia) powinny korzystać z wariantu kubełkowego. Ma on kształt fotelika z zabudowanymi plecami i podpórką, pasem lub innym zabezpieczeniem z przodu, dzięki czemu chroni szkraba przed wypadnięciem z każdej strony. Takie siedziska są zwykle plastikowe. Czyni je to wygodnymi dla malców, ale na dłuższą metę mało wytrzymałymi. „Kubełki” posiadają też określony limit wagi, którego nie należy przekraczać.

Dopiero około 5-6 roku życia dziecko staje się na tyle samodzielne i sprawne, że może bezpiecznie bujać się w siedzisku niezabudowanym o kształcie deseczki. Taki element huśtawki może być już nie tylko plastikowy, ale również drewniany lub metalowy. 

Oczywiście cięższe rozwiązania będą wymagały stabilniejszego stelaża. Nie wystarczą zwykłe sznurki. Siedziska dla starszaków mogą być przymocowane do konstrukcji za pomocą: 

  • łańcuchów;
  • sztywnych metalowych rurek.

Te drugie są nieco bardziej bezpieczne, gdyż umożliwiają jedynie bujanie się do przodu i do tyłu. Łańcuchy są mniej stabilne i mogą powodować przesuwanie się siedziska na boki. To rozwiązanie szczególnie odradzane jest przy huśtawkach podwójnych, gdyż dzieci mogą wpaść na siebie nawzajem podczas zabawy.

 

Karuzela na plac zabaw

W przydomowych placach zabaw rzadko umieszcza się karuzelę. Zamontowanie takiego sprzętu wymaga nie tylko sporo przestrzeni, ale także nieco zachodu. Można wybrać: 

  • karuzelę tarczową (płytową), 
  • karuzelę krzyżakową (z siedzeniami).

Zarówno pierwszą, jak i drugą mocuje się za pomocą specjalnej kotwy, która musi się znaleźć około 70 cm pod ziemią. Powstaje więc konieczność wykopania całkiem sporego dołu.

Urządzenie powinno się także odpowiednio zabetonować. Wówczas stanie się stabilniejsze i nie zagrozi mu przesunięcie się lub zapadnięcie w glebę. Jednocześnie będzie jednak trudniejsze do usunięcia lub przemieszczenia. By zlikwidować porządnie zamocowaną karuzelę, trzeba skuć młotem pneumatycznym całą warstwę betonu.

Karuzela jest więc rozwiązaniem długoterminowym. Warto przy tym zauważyć, że w przeciwieństwie do huśtawki, z której często korzystają też nastolatkowie i dorośli (jako siedzenie), karuzela ma ograniczony okres przydatności. Dzieci po 7 roku życia raczej już z niej nie skorzystają.

 Jak zrobić równoważnie

Zjeżdżalnia w ogrodzie

Zjeżdżalnie ogrodowe mają zwykle szerokość od 80 do 95 cm. Długość pochylni może wynosić od 1 do 1,5 metra. Konstrukcja zajmie więc sporo przydomowej przestrzeni. Szczególnie że między końcem zjeżdżalni, a jakąkolwiek stałą zabudową (także innymi sprzętami do zabawy) należy zostawić bezpieczną odległość wynoszącą co najmniej 70 cm. 

Wybierając zjeżdżalnię, do wyboru mamy kilka opcji: 

  • model przenośny (składający się ze stelaża i rynienki, często wyposażony także w pokrowiec, który może imitować tunel),
  • samodzielną rynienkę (pozbawioną stelaża, przeznaczoną do montażu na zboczu, pagórku przy drewnianym domku),
  • platformę ogrodową, która jest rozwiązaniem najbardziej stałym, ale również najbezpieczniejszym (ryzyko jej wywrócenia się jest minimalne).

Zjeżdżalnie mogą być wykonane w całości z PCV, polietylenu, włókien poliestrowych lub szklanych. Niektóre rynienki robione są również z metalu (najczęściej z chromowanej stali nierdzewnej). W zależności od jakości sprzętu i tworzywa mogą być mniej lub bardziej odporne na warunki atmosferyczne. Warto wybierać te oznaczone jako zabezpieczone przed wilgocią i blaknięciem (chronione przed promieniowaniem UV). 

Drewniane wykończenia (drabinki i stelaże) są mało odporne na wilgoć, a także gwałtowne zmiany temperatur. Będą wymagały systematycznej konserwacji i częstego odświeżania. Warto je wybrać ze względu na ich ekologiczność i większe bezpieczeństwo. Drewniany stopień jest dużo miększy niż metalowy szczebel. Gdy dziecko się przewróci lub uderzy o taki element, ból i ewentualne obrażenia będą mniejsze.

 

Zjeżdżalnia nadmuchiwana do ogródka

Wielu rodziców decyduje się także na rozwiązania tymczasowe, na przykład zjeżdżalnię nadmuchiwaną. W razie potrzeby łatwiej jest się jej pozbyć sprzed domu. Zaletą takiego sprzętu jest też jego niska cena i przenośność. Niestety jest też mało trwały i raczej sezonowy.

 Jak zrobić samochodzik

jak zrobić tratwę piracką

Ile kosztuje plac zabaw w ogrodzie?

Ceny sprzętów ogrodowych dla dzieci mogą być bardzo różne w zależności od ich jakości i wielkości. Warto brać pod uwagę także koszt montażu niektórych urządzeń, na przykład zabetonowanie kotwic stałej huśtawki.

 

Urządzenia na plac zabaw do 1000 zł

Posiadając limit wysokości 1000 zł, jesteśmy w stanie zakupić większość sprzętów do przydomowego placu zabaw. Budżet powinien wystarczyć na niewielką piaskownicę (100x100 cm) wraz z wypełniającym ją piaskiem, huśtawkę stojącą ze stelażem, a nawet niedużą zjeżdżalnię. Koszty nie obejmą ewentualnej robocizny (montażu i zalania betonem kotwiczek sprzętów, które trzeba przymocować do podłoża) oraz wyłożenia placu zabaw bezpieczną nawierzchnią.

Plac zabaw za 1000zł

Przydomowy plac zabaw za 500 zł 

By zmieścić się w kwocie 500 zł, należy zrezygnować z dużej huśtawki na stelażu i wybrać mały model na sznurkach (do zamocowania na przykład na drzewie). Jeśli dziecko jest starsze i nie potrzebuje siedziska kubełkowego, można huśtawkę zrobić samemu (z deski i grubego sznura).

W podobny sposób da się ograniczyć koszty piaskownicy. Cena ośmiu desek sosnowych do zbicia obudowy to około 80 zł, a lakieru do drewna to jakieś 40 zł. Jeśli posiadamy własną szlifierkę, pilarkę do przycinania i zwykłe narzędzia, do stworzenia ramy potrzebujemy już tylko gwoździ z płaskimi lub zaokrąglonymi główkami (takimi by nie zahaczały o nic w trakcie zabawy).

Plac zabaw za 500zł

Jak zbudować plac zabaw do 100 zł

Stworzenie placu zabaw za 100 zł wydaje się niemożliwe, jednak za taką kwotę można zrobić całkiem dużo. Oczywiście wymagało to będzie sporo pracy własnej i posiadania odpowiednich narzędzi – piłki do drewna lub pilarki, szlifierki (lub papieru ściernego), a także młotka i gwoździ. Potrzebne będą także pędzle i impregnaty, by zabezpieczyć materiały przed wilgocią.

Poza huśtawką z deski i grubego sznura dobrym niskobudżetowym pomysłem jest drewniana równoważnia. Niski płotek w kształcie zygzaka można zbić z kilku desek i paru pieńków. Urządzenie będzie służyło do balansowania i stanowiło wyzwanie dla maluchów. Deski można umieścić na różnych wysokościach, tak by poziom trudności stopniowo się zwiększał. Oczywiście zabawka będzie wymagała też polakierowania. 

Tanim kosztem można zbudować także autko lub statek piracki. Potrzebnych będzie kilka desek i drewnianych skrzynek, które zbijemy ze sobą w odpowiedni sposób, by imitowały kształt łodzi lub pojazdu. Przyda się także drewniana okrągła tarcza, która posłuży za ster lub kierownicę. Wystarczy odrobina wyobraźni, by ożywić tak przygotowaną przestrzeń.

Niedrogim sposobem na uatrakcyjnienie zwykłego podwórka jest także zamocowanie elementów do wspinaczki na jednej ze ścian domu. Chwyty wspinaczkowe kosztują około 40 zł (za 5 części). Należy pamiętać, by nie mocować fragmentów zbyt wysoko w pionie, szczególnie nad niezabezpieczoną powierzchnią (ubitą ziemią, betonem, kostką brukową). Lepiej umieścić chwyty na dłuższej przestrzeni w poziomie, wówczas dziecko będzie mogło bezpiecznie przechodzić po ścianie po bokach.

Plac zabaw za 100zł

Na stronie:

Może się przydać:

  • Wbudowany zamek – można przekształcić na dwie ławki
  • Stabilna konstrukcja
239,- 149,- Taniej o 90,-
  • Wbudowane zamykanie – można przekształcić na dwie ławki
  • Stabilna konstrukcja
  • Wyprodukowane z surowego drewna
239,-
  • Przeznaczony do piaskownicy
  • Przeznaczony do zabawy i łatwy do formowania
  • Czysty, naturalny produkt
19,99
  • Solidne siedziska z tworzywa odpornego na promieniowanie UV
  • Zaokrąglone brzegi
  • W zestawie mocowania
499,-
  • Huśtawka z tworzywa odpornego na promieniowanie UV
  • Linki w zestawie
34,99
  • Chwyty wspinaczkowe dla dzieci
  • Wytrzymują obciążenie do 50 kg
  • Dwa punkty mocowania uniemożliwiające obrót
39,99